Geschiedenis

Het oorspronkelijke schip Wantij werd in 1930, als sleepschip, op de toenmalige werf van ‘De Haan&Oerlemans’ te Heusden voor een Belgische opdrachtgever gebouwd.

De afmetingen waren toen 67 m lang, 8,20 m breed, diepgang 2,50 m met een tonnage van ongeveer 1000 ton.
Begin 1940 werd het schip verkocht aan de Duitse rederij ‘W.T.A.G.’ te Dortmund, een rederij die later, samen met andere rederijen, opging in de rederij ‘Stinnes’. Het schip werd toen voornamelijk ingezet voor de vaart op de Duitse kanalen voor het vervoer van erts, van Emden naar Dortmund.

In 1966 kocht grootvader Jan Fernhout de Wantij, toen een sleepschip van 1000 ton, het schip van de ‘W.T.A.G’.
En het schip kreeg de naam Wantij. Waar hij samen met zijn zoon Piet Fernhout op ging varen.
Het koopcontract bevatte als concurrentiebeding de clausule dat ze niet meer als sleepschip op de Westduitse kanalen mocht terugkeren.

In 1968 werd de Wantij bij scheepswerf ‘Grave’ te Grave omgebouwd tot motorschip.

Piet trouwde in 1972 met Bertha Veldman, een schippersdochter van het m.s. ‘Vecht’. Ook al een oud schippersgeslacht.
Tegelijkertijd werd hij zetschipper op de Wantij. Hij nam het schip in 1976 van zijn vader over. In de loop der jaren hebben Piet en Bertha een aantal verbouwingen aan het schip laten doen.

  • 1975 – trimvullingen en het aantal ruimen werd van 3 teruggebracht naar 2.
  • 1976 – een aluminium luikenkap, een generatorset voor de stroomvoorziening aan boord.
  • 1978 – een boegschroefinstallatie.
  • 1979 – een radar en hydraulische stuurinstallatie met automatische piloot.
  • 1983 – werd als eerste van alle binnenvaartschepen in Nederland voorzien van een zogenaamde ‘semibeun’.
  • 1986 – de woning werd compleet vervangen en vergroot. De bewoners waren in de loop der jaren uit de woning gegroeid.
  • 1992 – het middenschip werd met 30 cm verdiept waardoor het tonnage werd vergroot naar 1073 ton, tevens werd er een nieuwe denneboom geplaatst met een modernere luikenkap.

Echter in 1994 kwam het besef dat de Wantij voor de toekomst minder geschikt was voor de groeiende markt voor het vervoer van massagoed en containers.

Het schip werd daarom voorzien van een nieuw laadruim en voorschip met grotere afmetingen.
De afmetingen werden nu 79,78 m lang, 8,98 m breed, diepgang 3,02 m met een tonnage van 1543 ton, met een ruim met een lengte van 59,50 m lang en 7,70 m breed en een stalen vloer.

Door het uitgebreide ballastsysteem is het schip, als een van de weinige schepen, geschikt om met 2 lagen lege containers onder bruggen van 4,50 m door te varen, of met 3 lagen onder 6,80 m.
En word het eenmansbedrijf omgezet in een v.o.f., de 2 vennoten op dat moment zijn Piet Fernhout en Bertha Fernhout-Veldman.

In 1998 werd het schip voorzien van een containerstuurhut zodat met 3 lagen containers gevaren kon worden.
De containercapaciteit werd daarmee vergroot van 54 naar 81 TEU.

In 2000 kwam zoon Jan Fernhout aan boord en werd tevens vennoot in de onderneming.

Omdat het nog steeds uit 1930 stammende achterschip leidde tot een naar huidige begrippen zeer hoog brandstof verbruik en het ook dringend uitgebreide reparaties behoefde, werd in 2002 besloten een compleet nieuw achterschip te bouwen.
Dit volgens uitgekiend ontwerp in Chvaletice, Tsjechie, gebouwde achterschip leidde tot een brandstof besparing van 25%. De beide delen werden bij scheepswerf ‘Geertman B.V.’ te Zwartsluis samengebouwd.
Deze werf verlengde tevens het laadruim met 2 meter zodat de capaciteit hiermee op 90 TEU is gekomen.
De huidige afmetingen zijn nu 85,98 m lang, 8,98 m breed, diepgang 3,03 m met een tonnage van 1653 ton.

Met de sloop van het oude achterschip is de oude Wantij volledig in de hoogovens verdwenen,
op het opstapje achteraan de roef na, dat stamt als enige nog van de oude ‘W.T.A.G 125’ af.

Jan trouwde in 2008 met Paula Fernhout-Veenstra, en per 1 januari 2009 traden Piet en Bertha uit de v.o.f. en komt Paula Fernhout-Veenstra als jongste vennoot in de v.o.f. En zijn daarmee dus de derde generatie op de Wantij.

In oktober 2009 is er een nieuwe motor gezet, dit omdat de oude na het lossen in elkaar gelopen was.

In 2014 is er een grote brand in de machinekamer geweest, hierdoor is de complete machinekamer op de hoofdmotoren na vernieuwd.

En in 2018 hebben wij de grote stap gezet, om te her-motoriseren. En staan er nu 2 DAF-PACCAR MX 13 motoren in. Het complete verhaal over de her-motorisering kunt u hier bekijken.

Ook is er in de loop der jaren divers apparatuur vernieuwd en bijgekomen. Voor een up to date overzicht verwijzen wij nu naar scheepsgegevens.